Ondergewaardeerd
Door Nelsy Salden-Rebbens
“Maar lig jij daar niet wakker van ’s nachts?”
De vraag wordt gesteld met plaatsvervangende verontwaardiging.
Die verontwaardiging gaat over de opmerkingen die ik, half grappend, aan hem vertel over wat er tegen me wordt gezegd. Ze gaan over dat ik, door de verpakking die ik in dit leven heb meegekregen, op sommige momenten minder gehoord of gezien word.
Ze gaan over dat ik, in zijn ogen, niet op waarde word geschat.
Ik ben er even stil van dat iemand anders deze verontwaardiging voor mij voelt. Stil van het feit dat door die verontwaardiging een waarheid niet langer te ontzien is.
Stil ook van hoeveel me dat waard is.
Slapeloze nachten
Het is het gegeven waarmee ik werk, waar ik al lang voorbij persoonlijke verontwaardiging ben.
Inmiddels vind ik het een privilege dat ik pas tijdens mijn loopbaan ontdekte dat ik met ongelijkheid te maken heb. En inmiddels ervaar ik het als een voorrecht, omdat het mijn ogen voorgoed heeft geopend over hoe diep ongelijkheid zit.
Zo diep dat ik er wakker van kan liggen.
De waarde van ervaring
Toen ik begon met werken en leidinggevende werd, werd me duidelijk dat mijn vrouw-zijn en mijn stijl niet altijd worden (h)erkend als kwaliteit. Dat inzicht kwam subtiel, maar hard binnen. Ik zie mezelf nog door de ogen van de man die me deze kennis kwam brengen.
Inmiddels heb ik een blik vol ervaring met dit soort momenten.
Het maakt dat ik doe wat ik doe. Dat ik weet dat mijn aanwezigheid in een ruimte ertoe doet. Daarom laat ik mezelf zien.
Dat ik weet dat wat ik zeg en hoe ik het zeg, anders wordt ontvangen. Daarom gebruik ik mijn stem.
Dat ik weet dat mijn oorbellen soms meer aandacht trekken dan mijn inhoud. Daarom maak ik er grappen over.
Dat ik weet dat ik nog maar het topje van de ijsberg meemaak. Daarom voel ik me verantwoordelijk voor wat ik doe met mijn positie.
De financiële sector bepaalt waarde
Wat we kunnen zien, en met welke blik we kijken, maakt alle verschil. De verontwaardiging is nog niet groot genoeg in ons, om verantwoordelijkheid te nemen voor wat en hoe we waarderen.
Precies twintig jaar geleden stapte ik de financiële wereld binnen. Ik vind het er machtig.
Té machtig soms.
Met mijn schatkist aan ervaring, waar ik nog wel even rijkelijk uit kan putten, wil ik betekenis geven aan het systeem en vooral aan de menselijke ervaring daarin.